Tekst Marco


Ik ga nu een stukje voorlezen.
Dit heeft mijn vader geschreven voor zijn vrouw en onze moeder.

Lieve Lilian, lieve ma,

Toen wij elkaar in maart í73 leerden kennen bij Romantica,
wilde je eerst niet zoveel van me weten,
maar ja toch vonden we elkaar wel leuk en van het een kwam het ander.
We trouwden en na enkele jaren kwam onze Roy en onze Marco.
Ons 12,5 jarig huwelijksfeest was ook bij Romantica, met alles erop en eraan,
want dat wilde je zo graag. Je had alles tot in de puntjes zelf geregeld.
 
Toen begon je ziekte de kop op te steken.
Hierdoor hebben we veel dieptepunten meegemaakt, maar hoe ouder we werden,
hoe beter we ermee om konden gaan.
We werden er als gezin alleen maar sterker door.
 
De kinderen groeiden op, Nicole kwam erbij.
Elke vrijdag had je zoveel tegen haar te vertellen.
Je kon met haar alles bespreken.
Toen hadden we samen 3 kinderen.
Alle vakanties, die we altijd samen, met familie en vrienden beleefden,
waren de mooiste dagen van het jaar en we leefden er met zijn allen ontzettend naar toe.
We begonnen in Montrevel, later gingen we rondtrekken.
De laatste jaren ging je overstag en ging je mee naar KroatiŽ.
Net als in Frankrijk en Spanje vond je de zon en het strand het fijnst.
 
De kinderen werden steeds zelfstandiger.
Wij moesten ze meer hun eigen leven laten leiden.
Roy en Nicole gingen de laatste 3 jaar zelf op zomervakantie.
Vooral het eerste jaar, dat was best spannend voor Pa en Ma.
Marco gaat dit jaar voor het eerst met zijn vrienden op vakantie.
Met Pasen gingen we na 22 jaar voor het eerst, weer met zijn tweeŽn op vakantie.
Dat vonden we zo leuk, dat we zoveel plannen maakten
om nog vele jaren van elkaar en de kinderen te genieten.
 
Het mocht helaas niet zo zijnÖ.
 
Lilian, lieve schat, wij willen je bedanken voor al die mooie jaren en fijne herinneringen.
Lilian, lieve ma, wij houden zoveel van je, we zullen je nooit vergeten.